مرا رها نمی کنی

سنگدلا چرا به من جور و جفا نمی کنی

جور و جفا بکن اگر مهر و وفا نمی کنی

زخم چرا به قلب من، سنگدلا، نمی زنی

درد به من بده اگر مرا دوا نمی کنی

مرز در عقل و جنون باریک است

من و رسوایی و این بار گناه

تو و تنهایی و آن چشم سیاه

از من تازه مسلمان بگذر

بگذر از سر پیمان بگذر

If I could

If I could change I would
Take back the pain I would
Retrace every wrong move that I made I would
If I could stand up, and take the blame I would
If I could take all the shame to the grave I would

غروب رنگ پریده

اگر تو این تهاجم، من از منم جدا شه
باید که خون خورشید، تو رگ شب رها شه

جدال نابرابر، به زیر این بها نیست
تیغه ی تیز چاقو، نقطه ی اتکا نیست

*من و رسوایی و این بار گناه
*تو و تنهایی و آن چشم سیاه
*از من تازه مسلمان بگذر
*بگذر از سر پیمان بگذر

من دم ز الا هو زنم

باز هوایی نیستم تا تیهو جانها برم
عنقاب قاف قربتم، کی بانگ بر تیهو زنم

شهر هفتم

گر ز حال دل خبر داری بگو
ور نشانی مختصر داری بگو
مرگ را دانم، ولی تا کوی دوست
راه اگر نزدیکتر داری بگو